Hoogtevrees

Ik kijk naar beneden en het duizelt me.
Een beetje licht in mijn hoofd alsof ik in een lift sta die veel te snel zakt.
Een weeïg gevoel in mijn maag, net zoals in die achtbaan, vorige week.
Het zweet breekt mij uit, knikkende knieen, misselijk.

Voorzichtig een stapje naar achter maar het is al te laat.
Met een reuze zwaai tuimel ik naar beneden.
Met zwaaiende armen en benen knal ik op de grond.

Van schrik en door de pijnscheut in mijn arm open ik voorzichtig mijn ogen
en kijk tegen de onderkant van mijn bed.

Geef een reactie